Prawo karne dla studentów prawa

Zgodnie z art. 1 § 1 k.k.w. wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, karnym skarbowym i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia odbywa się według przepisów tego kodeksu. Prawo karne wykonawcze jest zatem zespołem norm prawnych regulujących wykonywanie kar, środków karnych i zabezpieczających orzekanych w postępowaniu karnym na podstawie norm prawa karnego materialnego. Częścią prawa karnego wykonawczego jest prawo penitencjarne, które normuje celowe wykonywanie kary pozbawienia wolności, zmierzające do resocjalizacji sprawcy.
W postępowaniu wykonawczym skazany posiada określony status prawny, na który składają się zarówno prawa, jak i obowiązki. Zachowuje on między innymi prawa i wolności obywatelskie, a ich ograniczenie może wynikać jedynie z ustawy lub z wydanego na jej podstawie prawomocnego orzeczenia, prawo do kontaktów ze światem zewnętrznym, właściwych warunków wykonywania kary, opieki zdrowotnej i socjalnej, swobody praktyk religijnych i innych praw określonych polskimi i międzynarodowymi standardami

Prawo karne procesowe pełni następujące funkcje:
­ Prakseologiczną – prawo to wskazuje najlepszą drogę do osiągnięcia celu, jakim jest zrealizowanie norm prawa karnego materialnego; jest ono wynikiem doświadczenia życiowego i osiągnięć nauki;
­ Gwarancyjną – prawo karne procesowe chroni prawa człowieka uwikłanego w proces;
­ Regulacyjną – normy tego prawa wyznaczają porządek czynności procesowych;
­ Materialnoprawną – wpływa na uregulowania w zakresie prawa karnego materialnego, zakreślając granice jego stosowania.

Dyspozycja przepisu karnego* – ze względu na sposób określonego zachowania dyspozycje można podzielić na:
· Nazwowe – wskazanie nazwy przestępstwa;
· Opisowe – opis zabronionego zachowania się i jego cech (znamion). Te z kolei dzielą się na:
o Kazuistyczne – szczegółowy, wyczerpujący opis;
o Syntetyczne;
· Proste;
· Złożone – dyspozycja alternatywna;
· Zupełne;
· Niezupełne – zależne lub blankietowe.
Sankcje** – można je podzielić następująco:
· Bezwzględnie nieoznaczone – wyłączne uznanie sędziego;
· Bezwzględnie oznaczone – sędzia to „wykonawca woli ustaw”;
· Względnie nieoznaczone – kara „od do”, pozostawia wybór sędziemu;
· Względnie oznaczone – granice grożącej kary, w ramach których sąd wymierza karę ściśle oznaczoną.